Journal of Clinical Healthcare (JCHC)

15-20 17 Journal of Clinical Healthcare 4/2018 c) imprezy estradowe (np. jak zakończenie Tygodnia czy Miesiąca Higieny Jamy Ust- nej) d) zgaduj-zgadula. Współzawodnictwo: a) konkursy, b) burze mózgów, c) kąciki higieny. Formy bezpośredniego kontaktu z obiektywną rzeczywistością: a) wycieczki do przychodni, gabinetu b) pokazy, demonstracje, doświadczenia c) degustacje, próby d) ćwiczenia praktyczne. KSZTAŁCENIE SYSTEMATYCZNE Dotyczy nauki w szkołach, wszelkiego rodzaju kursy i szkolenia. Forma ta stwarza możliwości stosowania wielu metod nauczania i realizowania ściśle określonego programu. W prowadzeniu systematycznego kształcenia biorą udział najczęściej profesjonaliści (nauczyciele, higienistki stomatologiczne, wykształceni w odpowiednim kierunku szkoleniowcy), jest ono też przeprowadzane na wysokim poziomie tematycz- nym i metodycznym. Kształcenie takie umożliwia szerokie naświetlenie danego tematu, a także stopniowe kontynuowanie i rozszerzanie przekazy- wanej wiedzy. Kształcenie systematyczne jest formą, która skupia w jedną całość wszystkie pozostałe formy. Ważne jest aby szkolący stosował jak najwięcej urozmaiconych form, dzięki temu osoba szkolona ma szansę na przyswojenie i utrwalenie większej dawki wiedzy.[2,6,7] Tabela 1. Zestawienie skuteczności form stosowanych w dydaktyce [2,4,5,7] Forma stosowana na wykładzie Zapamiętanie po 3 godzinach po 3 dniach Mówienie 70 % 10% Pokazywanie 72% 20% Obie formy razem 85% 65% Z przedstawionego zestawienia wynika, że najlepsze wyniki osiągnie się poprzez zastosowanie słowa popartego obrazem czyli formą wizualną. Treści są wówczas przyswajane na dłużej i w większej ilości. ŻYWE SŁOWO I FORMY AUDYTYWNE Formy słowa żywego to przede wszystkim rozmowy indywidualne z pacjentem. Lekarz stomatolog powinien omawiać z pacjentem problemy związane np. z tokiem leczenia, natomiast personel średni wyjaśniać zagadnienia dotyczące profilaktyki najczęstszych chorób jamy ustnej takich jak np. próchnica, choroby przyzębia czy wady zgryzu. Żywe słowo jest szczególnie atrakcyjne w przypadku bezpośredniego kontaktu higienistki z pacjentem. Można zainteresować słuchacza zarówno tematem, ale ważny jest też sposób jego przedstawienia, interpretacja, zaangażowanie, mimika , gestykulacja czy modulowanie głosu. Poza tym istotna jest osobowość higienistki, estetyka jej wyglądu, kultura obcowania, a także odpowiednie przystosowanie wykładu, rozmowy czy pogadanki do poziomu słuchacza. Jeżeli higienistka wzbudzi zaufanie u pacjentów, stanie się dla nich autorytetem, wówczas może być skutecznym edukatorem. Może kształtować opinie i poglądy ludzi oraz przekonywać o słuszności takiego, a nie innego postępowania. Należy jednak pamiętać, że nie wystarczy wzbudzić zaufania jednorazowo, trzeba utrzymać ciągłość. Tak więc higienistka powinna zadbać o to, aby każde jej spotkanie z pacjentem było na równie wysokim poziomie pod względem merytoryczności i atrakcyjności tematycznej. Ważne jest również, aby wiadomości przekazywane przez higienistkę były prawdziwe i wiarygodne, nie należy opowiadać słuchaczowi ,, bajek’’ i koloryzować, gdyż po zetknięciu z rzeczywistością może czuć się rozczarowany, a usłyszane przez niego słowa będą niewiarygodne. [6,7,9] Żywe słowo może mieć wielka moc oddziaływania w ustach dobrego pedagoga, słabnie zaś w ustach kogoś, kto nie potrafi zaciekawić odbiorcy czy też nie przestrzega podstawowych zasad dydaktycznych. Nieprawidłowo poprowa- dzony wykład, przepełniony niepotrzebnymi treściami i niezrozumiałymi dla przeciętnego słuchacza słowami, szybko może zniechęcić odbiorcę do tematu. Dlatego też higienistka powinna pamiętać, żeby do pacjenta mówić jego