Journal of Clinical Healthcare (JCHC)

15-20 19 Journal of Clinical Healthcare 4/2018 kalendarzyków. Co do trwałości takich drobiazgów, to im dłużej będą one służyć małemu pacjentowi , tym bardziej utrwali się przekazywana treść. Formy wizualne są to wszelkiego rodzaju ekspozycje umieszczane w gabinetach i pocze- kalniach. Bardzo ważny jest wystrój i odpowiednie urządzenie tych miejsc. Przydatne jest umieszcze- nie np. na stoliku ulotek i broszur, a na ścianach plakatów o tematyce stomatologicznej. Jeżeli chodzi o formy wizualne higienistka może zorganizować różnego rodzaju wystawy i wystawki np. szczoteczek do zębów z jednoczesnym krótkim instruktażem szczotkowania dla zebranych czy prezentację różnych rodzajów past, a także całych kompletów do utrzymywania higieny jamy ustnej. Każdą taką wystawę higienistka może połączyć z krótkim wykładem czy pogadanką na temat odpowiednich szczoteczek, past czy zasadności stosowania płynów do higieny jamy ustnej.[3-5] Formy audiowizualne to np. filmy instruktażowe czy audycje telewizyjne lub programy komputerowe. Postęp cywilizacji daje nam coraz większe możliwości. Pojawiają się np. różne aplikacje na telefon, które pomagają lub przypominają dzieciom o myciu ząbków. Są one bardzo atrakcyjne i mają duży zasięg oddziaływania.[6,7] FORMY ARTYSTYCZNO-ROZRYWKOWE Jest to forma nauki poprzez rozrywkę. Są to imprezy, widowiska, przedstawienia czy inscenizacje na odpowiedni temat. Wymagają włożenia większych nakładów pracy i poświęcenia większej ilości czasu na przygotowania. Jeżeli jest to drobna inscenizacja dla dzieci przedszkolnych lub szkolnych, higienistka jest w stanie sama zająć się organizacją, lecz jeżeli jest to np. impreza czy przedstawienie w szkole ponadpodstawowej potrzebne jest zaangażowanie i pomoc organiza- cyjna większej liczby osób. Często udzielają się tu sami uczniowie wraz z rodzicami. Poprzez przy- jemną aktywność dzieci są w stanie bardziej zaangażować się w dany temat, gdyż jednocześnie same się bawią i bawią otoczenie. Formy takie najczęściej kieruje się do dzieci i młodzieży.[2,3] WSPÓŁZAWODNICTWO Polega na organizowaniu przez higienistkę konkursów, olimpiad czy quizów. Tę formę stosuje się przede wszystkim w szkołach i przedszkolach, gdyż nie ma ona logicznego i praktycznego uzasadnienia do stosowania np. w gabinecie. Do zorganizowania konkursu trzeba zaanga- żować większą liczbę osób, wymaga to już działań organizacyjnych i nakładów finansowych, choć te ostatnie nie muszą być duże i sprowadzają się najczęściej do zakupu stosownych dla zwycięzców nagród. Jeżeli konkurs lub olimpiada trwają dłużej, wymaga kilku spotkaniach , uczestnicy zmuszeni są do systematycznego poszukiwania wiedzy w temacie, przez co rozszerzają swoją wiedzę oraz często angażują do pomocy inne osoby. Zaletą tej formy jest fakt, iż współzawodnictwo jest pozytywną emocją, zachęcającą do działania. Dzieci biorące udział w olimpiadzie, zagłębiając się w określonej tematyce, na pewno dużo informacji zachowają w głowie i będą je stosować w codziennym życiu.[2,3,10,11] FORMY BEZPOŚREDNIEGO KONTAKTU Z RZECZYWISTOŚCIĄ Polegają na konfrontacji teorii z praktyką. Po przyswojeniu pewnego zasobu wiedzy przez uczniów czy wychowanków higienistka może wybrać się z nimi na wycieczkę do gabinetu stomatologicznego. Dzięki temu uczniowie będą zaobserwować jak informacje teoretyczne wyglądają w praktyce. Zobaczą pracę lekarzy i personelu medycznego, używane materiały, zachowanie pacjentów. Na takiej wycieczce higienistka może przedstawić pokaz np. na temat zasad higieny czy właściwej pracy lekarza stomatologa. Dzięki temu stwarza się wychowankom sytuację, którą mają możliwość sami ocenić i uznać albo za wzór do naśladowania, albo za przykład wymagający poprawienia. Osobiste spojrzenie na różne sytuacje może wywołać wśród dzieci własne pomysły i chęć realizacji. [2,3,5,7,12] PIŚMINNICTWO 1. Goźlińska E. Słowniczek nowych terminów w praktyce szkolnej. Warszawa; CODN ,1997, 2. Okoń W. Wprowadzenie do dydaktyki ogólnej. Warszawa; PWN, 1987. 3. Bereźnicki F. Dydaktyka kształcenia ogólnego. Kraków; Ofi- cyna Wydawnicza "Impuls", 2007.