Journal of Clinical Healthcare (JCHC)

21-24 23 Journal of Clinical Healthcare 4/2018 międzyzębowych. Dodatkowo przyszłym lub świeżo upieczonym rodzicom można pokazać prawidłowe smoczki i butelki do karmienia niemowląt.[5] FANTOMY Są to sztucznie wykonane modele, trwałe i wytrzymałe. Higienistce szczególnie przydatne będą modele szczęk w powiększeniu lub duża szczoteczka do zębów, modele szczęki i żuchwy wykonane z gipsu, pokazujące wady zgryzu, modele zębów do nauki anatomii i modele zębów zaatakowanych próchnicą. W pracy higienistki modele takie są przydatne przy wykonywaniu instruktaży higieny jamy ustnej, a na modelach zębów z próchnicą można pokazać małym pacjentom jak wyglądają ,,chore’’ ząbki.[4,5] ILUSTRACJA Jest to pomoc dydaktyczna bardzo chętnie i popularnie stosowana przede wszystkim ze względu na swoją dostępność i wygodę w używaniu. Może to być duża ilustracja czy plakat przygotowany dla najmłodszych dzieci przedstawiający np. historię opowiadającą o drodze chorego ząbka do wyleczenia. Informacje można również przekazać poprzez wykresy, grafikę, fotografię, tablice. plansze, schematy czy książeczki do pokazywania grupom. Możliwości jest wiele. Każda pomoc dydaktyczna jest ułatwieniem dla higienistki, a oprócz tego pozytywnym bodźcem utrwalającym przekazywaną wiedzę nie tylko u dziecka, ale i u dorosłego. Umieszczane w poczekalni plakaty czy schematy postępowań prowadzące od rozpoczęcia leczenia do osiągnięcia odpowiedniego stanu jamy ustnej pomogą odbiorcy wizualnie wyobrazić sobie co musi robić, aby osiągnąć oczekiwany rezultat. Można zastosować również wykresy liniowe, obrazkowe czy histo- gramy. Wykresy liniowe przydają się do przedsta- wiania wskaźników takich jak np. zapadalność na próchnicę ludzi w różnym wieku, w różnych krajach czy w różnych latach. Natomiast wykresy obrazkowe i histogramy dzięki swojej atrakcyjnej barwie i formie przemawiają bardziej do dzieci i młodzieży. Używa się również wykresów graficz- nych w postaci map, zwanych kartogramami. Są one pomocne do uwidocznienia rozmieszczenia na poszczególnym terenie np. zorganizowanej opieki stomatologicznej, nasilenia próchnicy zębów w poszczególnych regionach. Obecnie najbardziej powszechne są ilustracje fotograficzne przygotowane w postaci prezentacji komputerowej np. w programie Power Point. Prezentacja taka może być w stosownej chwili zaprezentowana wraz ze słowem mówionym prelegenta ( higienistki). [1-3] ŚRODKI AUDIOWIZUALNE W skład tej grupy środków wchodzą takie formy, za pomocą których można oddziaływać jednocześnie na słuch i wzrok odbiorcy. Mowa tutaj o audycjach telewizyjnych, filmach dźwiękowych, pogadankach odtwarzanych z taśmy nagraniowej, z jednoczesnym wyświetlaniem slajdów. Higienistka może zlecić swoim podopiecznym obejrzenie programu telewizyjnego o tematyce stomatolo- gicznej, a na zajęciach przeprowadzić pogadankę na jego temat. W ten sposób może wywiązać się bardzo ciekawa dyskusja. Każdy przedstawi swój punkt widzenia i będzie miał możliwość wzięcia aktywnego udziału w zajęciach.[8] FILMY DŹWIĘKOWE Obecnie coraz bardziej powszechne i popu- larne. Coraz więcej filmów poświęconych jest tematyce stomatologicznej. Warto aby higienistka znalazła odpowiedni film dostosowany do konkretnego odbiorcy. Należy pamiętać, że człowiek przyjmuje z otoczenia, aż 90% wrażeń za pomocą wzroku, 5% za pomocą słuchu, a pozostałe 5 % za pomocą innych zmysłów. [8] Ta więc uwidacznia się możliwa ogromna rola filmów popularyzujących np. zagadnienia higieny jamy ustnej. Przy wyborze filmu należy wziąć pod uwagę treść filmu i poziom odbiorcy. Film niedostosowany do słuchacza będzie go nudził. Nie trudno sobie wyobrazić stopień zainteresowania dorosłego bajką przeznaczoną dla dzieci lub z kolei dziecka filmem naukowym.[6] POGADANKA Pogadanka utrwalona na nośniku elektronicz- nym z jednocześnie wyświetlanym obrazem, działa zarówno na słuch i wzrok odbiorcy. Taką pogadankę higienistka może przygotować we