29
Journal of Clinical Healthcare 3/2015
Wyniki i wnioski. Uzyskane wyniki badań pozwalają stwierdzić, że średnia ilość punktów uzyskana przez respondentów wynosiła 17,5 punk-
tów, co odpowiada 70% maksymalnej liczby punktów możliwych do uzyskania z testu-ankiety z zakresu pierwszej pomocy. W analizowanej
grupie respondentów wyższą wiedzę z zakresu pierwszej pomocy prezentowali mężczyźni. W miarę wzrostu wieku badanych wrasta po-
prawność rozwiązywania testu dotyczącego pierwszej pomocy. Wiedza z zakresu pierwszej pomocy nie była niezależna od stażu pracy w
policji. Poprawność rozwiązywania testu w grupie posterunkowych i aspirantów była zbliżona. Najbardziej poprawnie test rozwiązywali
przedstawiciele korpusu podoficerów. Policjanci posiadają stosunkowo dużą wiedzę z zakresu pierwszej pomocy, jest ona jednak nieusys-
tematyzowana i wymaga konieczności uzupełnienia zarówno teoretycznych, jak i praktycznych podstaw udzielania pierwszej pomocy.
Słowa kluczowe
—
rany postrzałowe, pierwsza pomoc, policja, badania ankietowe.
Wkład poszczególnych autorów w powstanie pracy—.
A
-
Koncepcja i projekt badania, B-Gromadzenie i/lub zestawianie danych, C-Analiza i
interpretacja danych, D-Napisanie artykułu , E-Krytyczne zrecenzowanie artykułu, F-Ostateczne zatwierdzenie artykułu
Adres do korespondencji —
Prof. dr Zbigniew Kopański, Collegium Masoviense – Wyższa Szkoła Nauk o Zdrowiu, Żyrardów, ul. G. Naruto-
wicza 35, PL-96-300 Żyrardów, e-mail
Zaakceptowano.do druku:
4.09.2015.
WSTĘP
Ustalając zasady udzielania pierwszej pomocy w
przypadku ran postrzałowych koniecznym jest
wykorzystanie osiągnięć medycyny pola walki.
Medycyna pola walki rozwijała się na bazie konfliktów
zbrojnych w Korei, Wietnamie oraz na Bliskim
Wschodzie. Jednak punktem zwrotnym była operacja
w stolicy Somalii - Mogadiszu w 1993 roku. Właśnie
wtedy powstały podwaliny tzw. „czerwonej taktyki
TCCC” (Tactical Combat Casualty Care). [1]
Analizując przyczyny zgonów na polu walki,
stwierdzono, że aż 80% z nich to tzw.
zgony
niemożliwe do uniknięcia
, powstałe w wyniku np.
masywnego krwawienia, pourazowej amputacji,
obrażeń wewnętrznych spowodowanych wybuchami.
U dalszych 20% poszkodowanych, ze względu na
szczególne środowisko działania służb ratunkowych
(pole walki) tradycyjne podejście do działań
ratunkowych niekoniecznie przynosiło jednak
oczekiwane rezultaty.
Środowisko taktyczne niesie ze sobą duże ryzyko
zranienia zarówno ratownika, jak i pozostałych osób
biorących udział w działaniach pomocowych. To
determinuje odmienne nieco podejście do
poszkodowanego i sposobu podejmowania działań
ratowniczych. [1,2]
Zwrócono również uwagę, że w grupie
zgonów
możliwych do uniknięcia
masywne krwotoki z
uszkodzonych kończyn stanowią około 60% zdarzeń
na polu walki, obrażenia struktur klatki piersiowej -
33%, a niedrożność górnych dróg oddechowych –
6%. [1,3,4]
Te obserwacje zaowocowały próbami tworzenia
standardów działania ratowniczego na polu walki. Z
sytuacjami przypominającymi zdarzenia na polu walki
można się także zetknąć w warunkach pokoju. Należą
do nich rany postrzałowe. Prawidłowość działań w
ramach pierwszej pomocy jest tu szczególnie ważna
dla ostatecznego sukcesu terapeutycznego obrażeń
postrzałowych.[3,4] Przekonanie to skłoniło autorów
do podjęcia badań własnych.
Celem badań była ocena wiedzy policjantów
pełniących służbę patrolową w zakresie pierwszej
pomocy w przypadku ran postrzałowych.
MATERIAŁ I METODYKA
Materiał
Prospektywnym badaniom poddano grupę policjantów
(27 mężczyzn i 3 kobiety) w wieku od 24 do 47 lat
Garnizonu
Śląskiego
wykonujących
zadania
patrolowe. Badania przeprowadzono w okresie 26.05-
08.06.2015 r w miejscu pełnienia służby. Wybór
respondentów był losowy, a udział w badaniach
dobrowolny.
Metodyka
Do badania zbiorowości incydentalnej wykorzy-
stano ankietę bezpośrednią. Ankieta składała się z
metryczki oraz 25 pytań zamkniętych, jednokrotnego
wyboru sprawdzających wiedzę z zakresu pierwszej
pomocy przedmedycznej.
Wyniki badań ankietowych odniesiono do wieku,
stażu pracy i odbytych w przeszłości szkoleń z
zakresu pierwszej pomocy.
Treść pytań i poprawnych odpowiedzi (podkreślona)
wraz z przydziałem do grup tematycznych
przedstawiono w tabeli. 1.
