39
Journal of Clinical Healthcare 2/2016
wymagają pomocy medycznej powinni mieć
zapewnioną opiekę psychologiczną w szpitalu. [1]
DZIAŁANIE SZPITALNYCH ODDZIAŁÓW
RATUNKOWYCH
Właściwe przygotowanie Szpitalnych Oddziałów
Ratunkowych do sytuacji zdarzeń masowych jest
jednym z ważniejszych elementów skutecznego
prowadzenia akcji ratunkowej. Ważne jest, aby na
oddziały ratunkowe nie przenieść chaosu, jaki
często występuje na miejscu katastrofy.
Dlatego po otrzymaniu informacji o zajściu
katastrofy
Lekarz
Koordynator
powinien
skontaktować się z oddziałami ratunkowymi, aby
one również mogły odpowiednio przygotować się na
przyjęcie poszkodowanych, nawet jeśli ilość
rannych i stopień obrażeń nie jest jeszcze znany.
Aby sprawnie zarządzać personelem podczas
zdarzenia masowego kierujący pracą SOR, czyli
ordynator, powinien z góry określić wykonywane
zadania i oddelegować do ich realizacji wyznaczone
osoby. Należy maksymalnie opróżnić SOR z innych
pacjentów, a jeśli sytuacja tego wymaga zaangażo-
wać personel z innych oddziałów.
Przy napływie dużej ilości poszkodowanych z
miejsca zdarzenia pierwszą czynnością personelu
SOR będzie segregacja wtórna z uwzględnieniem
informacji o wcześniej wykonywanych czynności
medycznych. Punkt segregacji powinien być
zorganizowany bezpośrednio przy wjeździe dla
karetek, tak aby usprawnić dalsze postępowanie z
poszkodowanym. W razie konieczności należy
również przygotować stanowiska do dekontamina-
cji. Wszystkie czynności wykonywane na oddziale
ratunkowym powinny odbywać się zgodnie z
priorytetem segregacyjnym poszkodowanych. Ze
względu na ilość rannych bardzo ważne jest, aby
rozważnie klasyfikować pacjentów do wszelkich
badań laboratoryjnych i diagnostycznych, tak by
wykonywać tylko te czynności, które bezpośrednio
pomogą nam w utrzymaniu prawidłowych funkcji
życiowych poszkodowanego. W przypadku zdarzeń
masowych standardem związanym z rokowaniem
poszkodowanego są zdjęcia RTG klatki piersiowej i
miednicy. Jeśli występują wskazania, można
również wykonać tomografię komputerową głowy i
odcinka szyjnego kręgosłupa. U wszystkich ciężko
poszkodowanych należy rutynowo wykonać bada-
nie USG według schematu FAST, aby wykluczyć
wolny płyn w jamie otrzewnej. Również działania
chirurgiczne ograniczać się będą tylko do czynnosci
ratujących życie. Po segregacji wtórnej oraz
niezbędnych
badaniach
personel
oddziału
ratunkowego podejmuje decyzję o wstępnym
leczeniu pacjentów, transporcie na wskazane
oddziały szpitalne lub, jeśli stan poszkodowanego
tego wymaga, re-transporcie do innych placówek.
[3,13]
Oprócz działań czysto medycznych, które mają
miejsce na oddziale ratunkowym, należy również
odpowiednio
zadbać
o
bezpieczeństwo
poszkodowanych oraz personelu, Trzeba również
liczyć się z tym, że oprócz ofiar katastrofy do
szpitala zaczną przychodzić rodziny ofiar, które
będą chciały jak najszybciej uzyskać jakieś
informacje o swoich najbliższych. Dlatego ważne
jest zapewnienie przepływu
informacji o
poszkodowanych poprzez utworzenie Punktu
Informacji o Ofiarach, który będzie gromadził
informacje ze wszystkich placówek medycznych
zaangażowanych w działania ratunkowe. [2,13]
W ramach Szpitalnego Oddziału Ratunkowego
należy również zadbać o lżej rannych poszkodowa-
nych i opiekę psychologiczną dla wszystkich
uczestników zdarzenia oraz ich bliskich.
Podziękowania:
Autorzy dziękują
Pan Maciejowi
Kłosińskiemu Szefowi Zabezpieczenia Medycznego
Portu Lotniczego Balice w Krakowie za udostępnie-
nie odpowiednich materiałów i pomoc merytoryczną
udzieloną przy przygotowaniu artykułu.
PIŚMINNICTWO
1. Plan Działania w Sytuacji Zagrożenia Międzynarodowy
Port Lotniczy im. Jana Pawła II Kraków-Balice Sp. z o. o. -
Grudzień 2015r.
2. Guła P. Powiadamianie i dysponowanie w ratownictwie
medycznym. Kraków; Medycyna Praktyczna, 2009.
3. Ciećkiewicz J. Ratownictwo medyczne w wypadkach ma-
sowych. Wrocław; Wydawnictwo Medyczne, 2009.
4. Paciorek P, Patrzała A. Medyczne czynności ratunkowe.
Warszawa; Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2015.
5. Zawadzki A. Medycyna ratunkowa i katastrof. Warszawa;
Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2006.
6. Jakubaszko J. Ratownik Medyczny. Wrocław; Górnicki Wy-
dawnictwo Medyczne, 2010.
7. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 24 lutego 2009r.
w sprawie szczegółowego zakresu uprawnień i obowiąz-
ków lekarza koordynatora ratownictwa medycznego
