27-35
34
Journal of Clinical Healthcare 1/2017
Rycina 7. Kształtowanie się wskaźnika API w
badanej grupie chorych w czasie -porównania
wyników badań podczas I i III etapu badań
Z ryciny 7. wynika, że przeprowadzona higienizacja
jamy ustnej skutkowała także dużymi zmianami
wskaźnika API. W wyniku higienizacji wzrosła
głównie wartość wskaźnika w zakresie stopnia 25%
(optymalna higiena). Przed higienizacją nie
odnotowano ani jednego przypadku o takim
wskaźniku, po higienizacji 90% badanych
wykazywało optymalną higienę jamy ustnej.
DYSKUSJA
Jama ustna to unikalny, otwarty ekosystem
naszego organizmu. Następuje w niej bowiem
nieustanna
wymiana
drobnoustrojów
oraz
substancji niezbędnych do ich rozmnażania. Ich
rozwój i kolonizację ograniczają specyficzne
mechanizmy: produkcja śliny, płynu dziąsłowego,
złuszczanie się nabłonka błony śluzowej, oczysz-
czająca czynność żucia, ruchy języka. Szereg
bakterii potrafi jednak mimo wszystko pokonać
naturalne bariery, wykorzystując mechanizm ad-
hezji, korzystać ze składników odżywczych
dostarczanych codziennie, by utworzyć na
powierzchniach zębów płytkę nazębną (biofilm).
Jest ona nieodłącznym towarzyszem naszego
uzębienia. [1,2]
Płytka nazębna pojawia się wkrótce po
szczotkowaniu zębów. Szczególnie zalega w
miejscach retencyjnych zębów: w
bruzdach,
zagłębieniach , na brzegach dziąsła, w kieszonkach
dziąsłowych, nieszczelnych, szorstkich wypełnie-
niach, ale także w uzupełnieniach protetycznych.
Bakterie żyjąc w poszczególnych warstwach płytki
produkują cały szereg substancji toksycznych oraz
metabolitów, które inicjują procesy chorobowe. Te
bytujące na miękkich tkankach nabłonka dziąsło-
wego powodują zapalenie dziąseł, które w
późniejszym stadium może przeistoczyć się w
zapalenie przyzębia. [1,3]
Ilość i skład płytki bakteryjnej zależą od diety,
osobniczego układu bakteryjnego śliny, wieku płytki,
działania oczyszczającego języka i policzków,
sumienności zabiegów higienizacyjnych. [2] Brak
tych ostatnich skutkuje mineralizacją płytki
nazębnej, pojawieniem się kamienia nad i poddzią-
słowego. Ma on swój udział w chorobie poprzez
mechaniczne drażnienie kieszonki dziąsłowej
ponieważ staje się dodatkową powierzchnią do
odkładania się świeżych warstw płytki bakteryjnej.
W jego usunięciu konieczne są zabiegi profilaktyki
specjalistycznej takie jak: skaling nad i pod-
dziąsłowy. [3-6] Badania własne wskazują, że
zabiegi higienizacyjne wpływają na zmniejszenie się
odczynu zapalnego tkanek przyzębia. Po prawi-
dłowej higienizacji jamy ustnej u badanych chorych
stwierdzono bowiem, że zdecydowanie wrosła
częstość występowania kategorii 0 potrzeb perio-
dontologicznych (średnia wartość wskaźnika w
zakresie tego stopnia wrosła z 25% - przed
higienizacją, do 45% - po higienizacji), poprawie,
choć już nie tak wyraźnej uległ także wskaźnik w
zakresie I stopnia oceny klinicznej. Identyczną
tendencję zmian zaobserwowano w odniesieniu do
zmiany kategorii potrzeb leczniczych. Prawidłowa
higienizacja jamy ustnej, u badanych przez nas
pacjentów, spowodowała także wyraźny wzrost
średniej wartości wskaźnika SBI w zakresie
kategorii 0 (średnia wartość wskaźnika w zakresie
tego stopnia wrosła z 25% - przed higienizacja, do
43,3% - po higienizacji). Przeprowadzona wśród
badanych, higienizacja jamy ustnej skutkowała
także dużymi zmianami wskaźnika API. W wyniku
higienizacji wzrosła głównie wartość wskaźnika
w zakresie stopnia 25% (optymalna higiena). Przed
higienizacją nie odnotowano ani jednego przypadku
o takim wskaźniku, po higienizacji 90% badanych
wykazywało optymalną higienę jamy ustnej.
Przytoczone obserwacje własne wskazują na
istotny spadek wartości wszystkich badanych
wskaźników (API, CPITN, SBI) po wdrożeniu
specjalistycznych zabiegów z zakresy profilaktyki
stomatologicznej. Udowodnił to różniej w swoim
badaniu Wilson i wsp. [7].
W wybranych przypadkach klinicznych, przy
bardziej zaawansowanych zmianach chorobowych
40%
60%
0%
0%
0%
0%
10%
90%
100-70% 70-40% 39-25% <25%
Badanie I
Badanie III
