37
Journal of Clinical Healthcare 2/2015
można wdrożyć procedur postępowania jak dla
wypadku jednostkowego, a wdrożenie procedur
zdarzenia masowego oznacza, że zespół odstępuje
od procedur rutynowych, np. od procedury
resuscytacji. [2,3,8]
Katastrofa oznacza „…
zdarzenie powodujące
śmierć, obrażenia i zniszczenie mienia o takim
nasileniu, że dla ograniczenia jego skutków nie
wystarczają działania podejmowane rutynowo…
” .[9]
O katastrofie masowej, natomiast, mówi się, gdy
skala zdarzenia jest tak wielka, a różnica między
potrzebami, a możliwościami tak duża, że żadne
opracowane standardy postępowania nie są
adekwatne. [6]
Można spotkać się także z określeniem „zdarzenie
mega-masowe”, od terminu
Mega Mass Casualty
Incident,
gdzie dodatkowo istnieje sytuacja
uszkodzenia
infrastruktury
ratunkowej.
[10]
Przykładem takiego zdarzenia nie jest atak na World
Trade Center, gdzie, pomimo skali zdarzenia, służby
ratownicze miały swobodny dojazd, szpitale
funkcjonowały, można było liczyć na wsparcie innych
podmiotów.
Celem badań było określenie elementów,
których
usunięcie pozwoliłby na wyeliminowanie, lub
przynajmniej
zminimalizowanie
przyczyn
niedoskonałego działania, przejawiającego się w
dowodzeniu, organizacji współdziałania i koordynacji
działań poszczególnych podmiotów biorących udział
w zdarzeniu masowym.
MATERIAŁ I METODY
Materiał
Badaniom prospektywnym poddano grupę 87 osób (w
wieku od 24 do 53 lat) posiadających kwalifikacje
ratowników
1
. Badania prowadzono w okresie 6
styczeń - 31 maj 2015 r. w Centrum Kształcenia
1
Zgodnie z Art. 13 Ustawy z dnia 8 września 2006 r. o
Państwowym Ratownictwie Medycznym
ratownikiem może
być osoba:
1) posiadająca pełną zdolność do czynności prawnych;
2) zatrudniona lub pełniąca służbę w jednostkach
współpracujących z systemem, lub będąca członkiem tych
jednostek;
3) posiadająca ważne zaświadczenie o ukończeniu kursu w
zakresie kwalifikowanej pierwszej pomocy i uzyskaniu tytułu
ratownika;
4) której stan zdrowia pozwala na udzielanie kwalifikowanej
pierwszej pomocy.
Podyplomowego
w
Wojskowym
Instytucie
Medycznym w Warszawie.
Udział w badaniu był dobrowolny, a wybór
respondentów losowy.
Metody
Do badania zbiorowości incydentalnej użyto ankiety
bezpośredniej. Ankieta składała się z metryczki oraz
15 pytań dotyczących różnych aspektów organizacji
zabezpieczenia medycznego w sytuacjach zdarzeń
masowych.
WYNIKI
Wyniki
badań
przedstawiono
uwzględniając
odpowiedzi na kolejne pytania ankiety.
Pytanie:
Ile razy brał(a) Pan(i) udział w zdarzeniach
(wypadkach) masowych jako ratownik lub ratownik
medyczny?
28% respondentów w ogóle nie uczestniczyło jako ra-
townik w zdarzeniu masowym, dalszych 37% bada-
nych w ciągu całej dotychczasowej swej kariery za-
wodowej brało udział tylko raz w akcji ratunkowej w
zdarzeniu masowym, 24% uczestniczyło do pięciu ra-
zy, natomiast 10% wykazało bogate doświadczenie w
tym zakresie (powyżej pięciu przypadków uczestnic-
twa).
Pytanie:
Ile razy brał(a) Pan(i) udział w ćwiczeniach
organizowanych w ramach resortu/zakładu pracy do-
tyczących zdarzeń masowych jako ratownik lub ra-
townik medyczny?
W ćwiczeniach organizowanych w ramach resortu /
zakładu pracy a dotyczących zdarzeń masowych,
41% uczestniczyło do pięciu razy, 28% wielokrotnie
brało udział, 24% tylko sporadycznie , a 7% w ogóle
w takich ćwiczeniach nie uczestniczyło.
Pytanie:
Ile razy brał(a) Pan(i) udział w ćwiczeniach
organizowanych pomiędzy podmiotami dotyczących
zdarzeń masowych jako ratownik lub ratownik me-
dyczny?
45% potwierdziło sporadyczny udział w tego typu ćwi-
czeniach, 18% - do pięciu razy uczestniczyło w ćwi-
czeniach, 3% - wykazało doświadczenie w tym zakre-
sie deklarując udział powyżej pięciu razy, natomiast
aż 38% nigdy nie uczestniczyło w tego typu ćwicze-
niach.
Pytanie:
Czy zna Pan(i) procedury (lub wie o ich ist-
nieniu) dotyczące zasad organizacji działań w zda-
rzeniu masowym?
