1-6
4
Journal of Clinical Healthcare 2/2017
niedomykalności
zastawkowej,
upośledzenia
czynności bodźcotwórczych węzła zatokowo-
przedsionkowego. Znaczące zmiany pojawiają się
również w naczyniach. Następuje zmniejszenie
elastyczności i pogrubienie ścian tętnic, następuje
wiotczenie i obniża się sprawność funkcjonalna
zastawek żylnych.
W układzie oddechowym dochodzi do
zmniejszenia sprężystości płuc, słabnie siła mięśni
międzyżebrowych i przepony, wrasta fizjologiczna
przestrzeń martwa oraz obniża się całkowita
pojemność dyfuzyjna na skutek zmniejszenia
powierzchni wymiany gazowej i pogrubienia bariery
pęcherzykowo- włośniczkowej. [19]
Wraz z wiekiem zmniejsza się motoryka
przewodu pokarmowego. Częściej dochodzi do
uszkodzeń jamy ustnej, żołądka i jelit. Układ
pokarmowy jest bardziej wrażliwy i zmniejszają się
zdolności regeneracyjne wątroby i ścian przewodu
pokarmowego. [7,19]
Istotnym problemem jest również cukrzyca, na
którą często pacjenci w starszym wieku chorują, nie
wiedząc o tym. Z uwagi na jej przewlekły charakter
oraz szereg powikłań jakie wywołuje nie leczona,
stanowi poważny problem medyczny współczesnych
społeczeństwa.
W Polce jest około 1 mln osób ma rozpoznaną
cukrzycą typ 2. Prawidłowo leczona pozwala na
utrzymanie organizmu w dość dobrej kondycji.
Ryzykiem dla nieleczonych lub nieprawidłowo
leczonych cukrzyków są nagłe spadki glikemii, co w
dłuższej
perspektywie
czasowej
stwarza
niebezpieczeństwo rozwoju patologii wielu narządów.
[26] Stąd w terapii cukrzycy ważnym staje się
utrzymanie odpowiedniej homeostazy glukozy.
Glukoza jest głównym materiałem energetycznym dla
OUN, stąd trwające dłużej lub powtarzające się stany
hipoglikemiczne stają się przyczyną uszkodzeń
neurologicznych. U osób starszych napadowe stany
hipoglikemii mogą prowadzić do zaburzeń krążenia
mózgowego, a te sprzyjać nagłym utratom
przytomności, ze wszystkimi konsekwencjami tych
stanów. [27]
Dochodzi także do zmniejszenia pojemności
pęcherza moczowego i funkcji mięśni Kegla oraz
zwiększenia objętości moczu zalegającego po
zakończonej mikcji, zwiększa się możliwość
mimowolnego oddawania moczu. Osoby z tymi
zaburzeniami muszą szczególnie dbać o właściwą
toaletę miejsc intymnych. [19]
PSYCHOLOGICZNE CZYNNIKI STARZENIA SIĘ
ORGANIZMU
Ważną rolę odgrywa pozytywne nastawienie do
procesu starzenia się i przechodzenia przez wiek
senioralny. Adaptacja do pełnionych ról i satysfakcja
życiowa niosą za sobą komfort psychiczny. Uczucie
panowania nad własnym życiem, samodzielność w
podejmowaniu decyzji pozwalają na utrzymanie
komfort psychiczny na odpowiednio wysokim
poziomie. Mimo pewności co do własnych możliwości,
świadomość posiadania wsparcia społecznego oraz
niezależności finansowej daje osobom w starszym
wieku poczucie spokoju i przeświadczenie , że nawet
w trudnej sytuacji jakiej mogą się znaleźć nie będą
osamotnieni. [28,29]
Uczenie się nowych rzeczy przez osoby starsze
sprawia im większą trudność niż osobom młodym.
Wpływ mają na to uzdolnienia, motywacja, nauka
prowadzona przez całe życie oraz stan zdrowia.
Szybka dekoncentracja podczas uczenia się jak
i zmiany tematów zakłócają proces przyswajania
nowo pozyskanej wiedzy. Czas reakcji ulega
osłabieniu i wydłużeniu, zwiększa się ryzyko
popełniania błędów. Presja w kierunku poprawy
swojego stanu zdrowia może być odebrana, jako
imperatyw narzucający inne, nowe wartości i
przekonania. Osoba starsza może to tych sytuacji
podchodzić jak do sytuacji zagrożenia i niepokoju o
utratę wolności i swobodnej decyzji. Poczucie
wolności daje swobodę podejmowania przemyślanych
decyzji. [29,30]
Starzenie się wywiera wpływ na struktury
inteligencji oraz procesy pamięci. Stopniowo
narastają problemy związane z podejmowaniem
szybkich
decyzji,
rozwiazywaniem
kwestii
problematycznych,
koncentrowaniem
się,
odnajdowaniem się w nowych okolicznościach.
Niepewność działania może być związana z
zaburzeniami funkcjonowania zmysłów, co może
prowadzić do zaburzeń orientacji w przestrzeni.
Częstsze staje się wolniejsze wykonywanie
niektórych czynności w celu uniknięcia błędów.
Proces starzenia się mózgu skutkuje redukcją liczby
neuronów, zmniejszeniem efektywności działania
neuroprzekaźników, a co za tym idzie spowolnieniem
przekaźnictwa międzykomórkowego. [29,31]
Zainteresowanie
środowiskiem
odległym
zmniejsza się na rzecz faktów bliższych bezpośrednio
związanych z zainteresowanym.[31]
