31-34
34
Journal of Clinical Healthcare 3/2017
mmol/l. U chorych z nieprawidłowym stężeniem
potasu podczas zabiegu operacyjnego może dojść
do zaburzeń przewodnictwa i osłabienia pracy
mięśnia sercowego, a w końcu do zatrzymania
krążenia. [11,12,14,15]
Aby badania radiologiczne i ultrasonograficzne
zostały wykonane prawidłowo pacjent powinien być
odpowiednio do nich przygotowany. Należy
pacjenta poinformować o konieczności wykonania
badań i ile czasu będą one trwały. Jeżeli będzie
konieczność podania kontrastu pacjent powinien
wyrazić na to pisemną zgodę, a w przypadku
małoletnich osób ich rodzice bądź opiekunowie
prawni. Pacjenci przytomni mają wykonywane
badania rentgenowskie i ultrasonograficzne w
pracowni rentgenowskiej. W przypadku pacjentów
nieprzytomnych, z urazami wielonarządowymi jest
możliwość wykonania niektórych badań w
warunkach sali „R” Szpitalnego Oddziału
Ratunkowego. Personel uczestniczący w badaniach
powinien starać się zmniejszać niepokój pacjenta
oraz nawiązać relacje wzbudzające zaufanie
pacjenta. Pacjenci podczas badań z reguły
wymagają pomiarów parametrów życiowych
(szczególnie we wstrząsie) zarówno przed, w
trakcie, jak i po badaniu. Jeżeli pacjent wymaga
zdjęcia odzieży należy zapewnić warunki
poszanowania godności i intymności. U pacjentów z
krwiomoczem monitoruje się układ moczowy.
Najprostsza jest obserwacja diurezy. Ważny jest
pomiar ciśnienia tętniczego krwi, prowadzenie
bilansu płynów, aby odpowiednio wcześnie
zapobiegać przewodnieniu, bądź odwodnieniu.
[1,2,10]
Wszystkie działania prowadzone w stosunku do
pacjenta
należy
starannie
odnotować
w
dokumentacji prowadzonej w oddziale. Informacje
powinny dotyczyć stanu ogólnego, choroby,
procesu
diagnostycznego,
leczniczego
i
pielęgnacyjnego. Należy wpisać wykonane badania
wraz z wynikami oraz ewentualne konsultacje
lekarzy specjalistów. Pacjent przy wyjściu do domu
obowiązkowo otrzymuje kartę wypisową.
PIŚMINNICTWO
1. Plantz HS, Wipfler EJ. Medycyna Ratunkowa. Wrocław;
Elsevier Urban & Partner, 2008.
2. Zawadzki A (red.). Medycyna ratunkowa i katastrof. Pod-
ręcznik dla studentów uczelni medycznych. Warszawa;
PZWL, 2013.
3. Klijer R, Bar K. Krwiomocz – diagnostyka i postępowanie.
Lekarz 2005; 9 : 120, 132.
4. Peitzman AB, Rhodes M, Schwab CW,
et al.
The Trauma
Manual: Trauma and Acute Care Surgery. New York; Lip-
pincott Williams & Wilkins, 2016.
5. Baverstock R, Simons R, McLoughlin M. Severe blunt re-
nal trauma: a 7-year retrospective review from a provin-
cial trauma centre. Can J Urol 2001; 8: 1372–1376.
6. Armenakas NA, Duckett CP, McAninch JW. Indications
for nonoperative management of renal stab wounds. J
Urol 1999; 161: 768–771.
7. Borkowski A. Urologia. Warszawa; PZWL, 2006.
8. ACR Manual on Contrast Media, Wersja 9.0, American
College of Radiology Committee on Drugs and Contrast
Media, 2013. Dostęp: 17.04.2017. http://
media/ACR/Documents/PDF/QualitySafety/Resources/
Contrast%20Manual/2013_Contrast_Media.pdf
9. Mathers SA, Chesson RA, Proctor JM, McKenzie GA,
Robertson E. The use of patient-centered outcome
measures in radiology: a systematic review. Acad Radiol
2006; 13: 1394–1404.
10. Kein SM. Medycyna ratunkowa na dyżurze. Warszawa;
PZWL, 2010.
11. Dembińska - Kieć A, Naskalski J. Diagnostyka laborato-
ryjna z elementami biochemii klinicznej. Wrocław; El-
sevier Urban & Partner, 2010.
12. Solnica B. Diagnostyka laboratoryjna. Warszawa; PZWL,
2014.
13. Cormay. Twoje laboratourium.
Dostęp 10.06.2017:
14. Stoy W, Platt T, Lejeune AD. Ratownik medyczny. Wro-
cław; Wyd. Elsevier Urban & Partner, 2013.
15. Campo MT, Lafferty AK. Stany nagłe. Podstawowe pro-
cedury zabiegowe. Warszawa; PZWL, 2013.
.
