25
Journal of Clinical Healthcare 2/2015
Wiek a umiejscowienie urazu podstawowego
Wśród analizowanych chorych osoby do 79 r.ż.
(przedziały <20, 20-39,40-59,60-79 r.ż.) najczęściej
doznawały urazu odcinka szyjnego kręgosłupa. Jest
charakterystyczne, że po tym wieku urazy tej części
kręgosłupa już nie występowały. Wraz z wiekiem
zauważa się stopniowe zmniejszanie częstości
urazów odcinka szyjnego kręgosłupa oraz urazów
odcinka lędźwiowo-krzyżowego (obserwacja ta
dotyczy przedziałów 20-39, 40-59, 60-79 r.ż.). W
przedziale wiekowym 40-59 r.ż. występuje podobny
rozkład lokalizacji urazu kręgosłupa jak w wieku 60-79
r.ż.
Wiek a okoliczności urazu
W analizowanej grupie chorych okoliczności urazu
ulegają
charakterystycznemu
rozkładowi
w
odniesieniu do wieku. Upadek z własnej wysokości
jest najczęstszą przyczyną urazów kręgosłupa u osób
powyżej 40 r.ż., natomiast w młodszych grupach
wiekowych w ogóle nie występuje lub stanowi
niewielki odsetek okoliczności urazów. W młodszych
grupach wiekowych (<20 r.ż. i 20-39 lat) do urazu
kręgosłupa doprowadza najczęściej sport, a ponadto
wypadki komunikacyjne (to w grupie wiekowej 20-39
lat).
Wiek a uszkodzenia rdzenia kręgowego
W wyniku urazu kręgosłupa uszkodzenie rdzenia
kręgowego odnotowano tylko w przedziale wiekowym
20-39 lat, co stanowiło 100% tego typu przypadków.
DYSKUSJA
W analizowanej grupie chorych z izolowanym
urazem
kręgosłupa
nieznacznie
przeważali
mężczyźni. Znaczenie płci w powstaniu urazów
kręgosłupa jest oceniane przez różnych autorów w
sposób rozbieżny. Obok danych takich jak np. podaje
Wysocka i wsp. [9] wskazujących na 3-krotną
przewagę mężczyzn, czy Agarwal et al. [11] podający
niemal 4-krotną przewagę mężczyzn nad kobietami,
istnieją wyniki np. Niemcunowicz-Janica i wsp. [10]
podkreślające przewagę kobiet (55,8%) nad
mężczyznami wśród chorych doznających obrażeń
kręgosłupa. Uzyskane wyniki badań własnych są
nieco zbliżone do danych Wysockiej i wsp. [9]. Nie
podkreślają jednak tak zdecydowanej przewagi jednej
płci.
Z badań własnych wynika, że najczęściej
izolowanego urazu kręgosłupa doznawały osoby w
wieku 20-39 lat (stanowiły one 52% ogólnej liczby
badanych), natomiast najrzadziej przed 20 r.ż.
Predylekcja do ulegania urazom kręgosłupa w 3 i 4
dekadzie życia jest również spostrzegana przez
innych autorów np. Wysocka i wsp. [9], wskazują, że
w ich materiale najliczniejszą grupę poszkodowanych
stanowiły osoby w wieku 21-40 lat (38,9%), w
materiale Agarwal et al. [11], chorzy w wieku od 20 do
39 r.ż. stanowili 41,5% ogółu badanych, a w danych
przedstawionych przez Rosińczuk i wsp. [12],
poszkodowani w wieku 20–35 lat stanowili 49,82%.
W analizowanym materiale, w chwili urazu pod
wpływem alkoholu i/lub narkotycznych środków
odurzających znajdowało się 7,5% poszkodowanych.
Wszyscy ci chorzy byli mężczyznami, głównie w
wieku 20-39 lat. Podobny odsetek nadużywających
alkoholu w chwili urazu kręgosłupa odnotowują inni
autorzy. [4,9]
W materiale własnym izolowany uraz kręgosłupa
najczęściej (50%) dotyczył odcinka szyjnego, uraz
odcinka lędźwiowo-krzyżowego stwierdzono u 35%, a
odcinka piersiowego – u 15% analizowanych. Na
predylekcje do urazów odcinka szyjnego kręgosłupa
zwracają uwagę również inni autorzy. [9,11,12] W
materiale tych autorów uszkodzenia odcinka szyjnego
wahały się od 47% i 85,48%, odcinka lędźwiowe-go
12,45 do 20%, oraz odcinka piersiowego od 1,89 do
33%. Nie wszyscy jednak podzielają ten pogląd,
bowiem np. z badań
Rosińczuk-Tonderys et al.
[13]
wynika, że obrażeniom ulega najczęściej piersiowy
odcinek kręgosłupa 34,6%, następnie odcinek szyjny
32,3%, najrzadziej zaś uszkodzenia dotyczą
lędźwiowo-krzyżowego odcinka kręgosłupa - 23,8%.
Z badań własnych wynika, że u kobiet najczęściej
(59%) dochodziło do urazu szyjnego odcinka
kręgosłupa. Mężczyźni najczęściej (44%) doznawali
urazu odcinka lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa.
Z kolei przy uwzględnieniu wieku chorych można
zauważyć, że osoby do 79 r.ż. (przedziały <20, 20-39,
40-59, 60-79 r.ż.) najczęściej doznawały urazu
odcinka szyjnego kręgosłupa. Jest charakterystyczne,
że po tym wieku urazy tej części kręgosłupa już nie
występowały. Wraz z wiekiem zauważa się stopniowe
zmniejszanie częstości urazów odcinka szyjnego
kręgosłupa oraz urazów odcinka lędźwiowo-
krzyżowego (obserwacja ta dotyczy przedziałów 20-
39, 40-59, 60-79 r.ż.).
