34
Journal of Clinical Healthcare 1/2016
Pytanie :
Twoim zdaniem, w jakim wieku najczęściej
zapada się na anoreksję?
95 % ogółu badanych udzieliło poprawnej odpowie-
dzi tj. wskazało przedział wieku „14- 20 r.ż.”
Pytanie :
W skali od 1-10 dokonaj oceny znaczenia
społeczno-zdrowotnego anoreksji i uzasadnij swoja
opinię?
30 % badanych, uznając szczególne znaczenie
społeczno-zdrowotnego anoreksji, przyznało choro-
bie 10 punktów, 26% - 8 punktów, %, 18 % - 9
punktów , 12 % -
7
punktów, 10% -
6 punktów, 3%
- 5 punktów , 1 % - 2 punkty.
51 % badanych swój wybór punktowy uzasadniło
tym, że anoreksję „
trudno wyleczyć i często prowa-
dzi do śmierci
”, po 13% badanych podało, że „
pro-
wadzi do osłabienia i wyniszczenia organizmu
” lub
też swój wybór uzasadniło „
innymi
” przyczy-
nami,11% uznało, że swój wybór punktowy uza-
sadni stwierdzeniem „
bo tak uważam
”, 8% nie
udzieliło żadnej odpowiedzi, a 4% badanych uwa-
żało, że „
jest chorobą psychiczną, która niszczy
chorego i jego bliskich
”.
Pytanie :
Wybierz zdania prawidłowo określające
przyczyny występowania bulimii (Możesz wybrać
więcej niż jedną odpowiedź)
Spośród ogółu odpowiedzi udzielonych przez
respondentów ( mogli wybierać więcej niż jedną
odpowiedź) po 35,8% odpowiedzi dotyczyło
„
Traktowanie jedzenia, jako namiastki miłości
i
niska samoocena
” i „
Stresujące wydarzenia
życiowe i nieumiejętność radzenia sobie z własnymi
emocjami
”, 21,4% - „
Obrona przed seksem
lub
epizody molestowania i gwałtów w przeszłości”
.
Nieprawidłowa odpowiedź to jest „
Próba ustalenia
granic możliwości jedzenia różnych pokarmów
”
stanowiła 7% ogółu odpowiedzi udzielanych na to
pytanie.
Pytanie :
Które z wymienionych poniżej zdań
właściwie opisują objawy bulimii? (Możesz wybrać
więcej niż jedną odpowiedź)
Spośród ogółu odpowiedzi udzielonych przez
respondentów ( mogli wybierać więcej niż jedną
odpowiedź)
41,1%
odpowiedzi
dotyczyło
stwierdzenia „
Chory próbuje przeciwdziałać
„tuczącym” skutkom przyjmowania pokarmów,
(stosując, co najmniej jedną z metod:
prowokowanie wymiotów, nadużywanie leków
przeczyszczających,
okresowe
głodówki,
przyjmowanie leków tłumiących apetyt), 29,9%
wskazało zdanie „
Pacjent miewa epizody
żarłoczności
,
(w którym chorzy na przemian
objadają się i wymiotują; życie obraca się wokół
schematu: jem- wymiotuję- mam wyrzuty sumienia-
jem...
)”,24,4% -„
Chwile spędzane na jedzeniu
chory postrzega, jako jedyne miłe chwile w jego
życiu”,
a tylko w 4,6% odpowiedziach podano
nieprawidłowe stwierdzenie, że „
Chwile spędzane
na jedzeniu chory postrzega, jako jedyne miłe
chwile w jego życiu
”
.
Pytanie :
Jakie skutki wywołuje bulimia? (Możesz
wybrać więcej niż jedną odpowiedź)
Spośród ogółu odpowiedzi udzielonych przez
respondentów ( mogli wybierać więcej niż jedną
odpowiedź), 67,8% wskazało właściwe następstwa
bulimii ( 27,2% podało, że choroba prowadzi do
zaburzeń psychicznych, 23,4% podkreśliło, że
rozwój bulimii skutkuje zaburzeniami metabolicz-
nymi, a 17,2% odpowiedzi wskazywało na zmiany
patologiczne w jamie ustnej ).
Pytanie :
Zaznacz, które ze zdań opisujące rozpo-
znawanie, leczenie i rokowanie zaburzeń
odżywiania są Twoim zdaniem prawdziwe, a które
fałszywe?
Badani w większości nie mieli problemów z udziela-
niem prawidłowych odpowiedzi, na poszczególne
zagadnienia dotyczące zaburzeń odżywiania, i tak
pierwszą z wygłoszonych opinii, że „
Utrzymanie od-
powiedniej masy ciała wystarczy, aby osoby z zabu-
rzeniami odżywiania wyzdrowiały
” 61% respon-
dentów poprawnie uznało za nieprawidłową, drugie
ze stwierdzeń zawarte w tym pytaniu „
Anoreksja
często kończy się śmiercią
” 74% badanych po-
prawnie zidentyfikowało jako stwierdzenie prawdzi-
we, trzecie ze stwierdzeń „
Rokowanie w bulimii jest
tym lepsze, im wcześniej zostanie postawione wła-
ściwe rozpoznanie i wdrożone właściwe leczenie
”
84% prawidłowo rozpoznało jako prawdziwe, czwar-
te stwierdzenie „
Skuteczna terapia na walkę z ano-
reksja i bulimia jest chęć pokonania choroby
i psychoterapia
” 90 % badanych właściwie uznało
za prawdę, piąte stwierdzenie „
Anoreksje leczymy
penicyliną podawaną w zastrzykach domięśniowych
1x dziennie przez 3 miesiące
”
prawidłowo uznało
jako nieprawdziwe tylko 33% respondentów i
wreszcie szóste zdanie „
Diagnostyka bulimii i ano-
reksji opiera się na zbieraniu wywiadu od chorego
i rodziny, w którym potwierdza się zachowania ty-
