25
Journal of Clinical Healthcare 1/2016
trwale utrzymujące się zaburzenia uwagi, nad-
mierną ruchliwość i impulsywność. W tym celu bar-
dzo istotne jest zebranie właściwego wywiadu, za-
dawanie odpowiednich pytań.
Kołakowski i wsp. [17] zwracają uwagę na nie-
które charakterystyczne elementy tego specyficz-
nego wywiady zbieranego od dzieci z zespołem
ADJD:
wywiad z rodzicami dotyczący aktualnego
problemu dziecka oraz historii jego powsta-
nia; zbieranie danych skupia się na obecno-
ści i nasileniu poszczególnych objawów
ADHD, występowaniu innych niż nadpobudli-
wość problemów oraz przyczyn szukania po-
mocy rodziców dziecka u specjalisty,
wywiad rozwojowy, przynoszący informacje o
rozwoju psychoruchowym i społecznym
dziecka od okresu ciąży do chwili prowadze-
nia wywiadu, z włączeniem informacji o waż-
nych, doznanych przez dziecko wydarze-
niach życiowych,
rozmowa z dzieckiem, w której najistotniejsze
jest ustalenie, czy przejawia ono inne niż
ADHD zaburzenia. W czasie rozmowy ustala
się samoocenę dziecka, jego sposoby radze-
nia sobie z trudnościami oraz pozyskuje infor-
macje jak dziecko postrzega swoją rodzinę i
własne życie.
Typowym narzędziem wspomagającym rozpo-
znawanie ADHD są testy psychologiczne, które w
przypadku diagnozowania zespołu mogą dotyczyć
pomiaru uwagi, inteligencji, zdolności reakcji, moto-
ryki, mowy czynnej lub też zdolności rozwiązywania
problemów.[1,4]
Medycyna i psychologia w dalszym ciągu poszu-
kują metod i narzędzi diagnozowania ADHD. Do
najnowszych metod należą:[4]
aktometria – elektroniczny pomiar aktywności
ruchowej ręki,
pedometria – pomiar aktywności stopy,
stabilometria – pomiar stabilności ruchowej
całego ciała podczas siedzenia na specjal-
nym skomputeryzowanym krześle.
Istnieje opinia, że chociaż u chorych dzieci wy-
stępują zmiany a EEG, to brak zgodnych obrazów
zapisu EEG zniechęca do rutynowego stosowania
tego badania w diagnostyce ADHD.[9,15,16]
PIŚMINNICTWO
1. Barkley RA. Handbook of attention deficit disorder New
York; Guilford, 1998.
2. Barkley RA. Behavioral inhibition, sustained attention,
and executive functions: constructing a unifying theory of
ADHD. Psychol Bull 1997; 121: 65-94.
3. Du Paul GJ, Barkley RA, Anastopoulos AD, Reid R.
ADHD Rating scale -IV. Checklisti, norms and clinical In-
terpretation
.
New York; Guilford, 1998.
4. Gabbard GO. Psychodynamic psychiatry in clinical prac-
tice. Washington ; American Psychiatric Press Inc, 2015.
5. Baranowska W. ADHD-prawie normalne życie. Łódź;
Wydawnictwo
Wyższej
Szkoły
Humanistyczno-
Ekonomicznej, 2008.
6. Wolańczyk T, Kołakowski A, Skotnicka M. Nadpobudli-
wość psychoruchowa u dzieci. Lublin; Wydawnictwo Bi-
folium, 1999.
7. Lepori LR, Kaczorowski S. Zespół nadpobudliwości psy-
choruchowejz deficytem uwagi (ADHD). Warszawa; Wy-
dawnictwo PZWL, 2010.
8. Borkowska A R. Procesy uwagi i hamowania reakcji u
dzieci z ADHD z perspektywy rozwojowej neuropsycho-
logii klinicznej. Lublin; Wydawnictwo Uniwersytetu Marii
Curie-Skłodowskiej, 2008.
9. American Academy of Pediatrics. Diagnostic evaluation
of the child with Attention Deficit Hyperactivity Disorder.
Pediatrics
2000; 105: 1158-1170.
10. Arnsten AF. Genetics of childhood disorders: XVIII.
ADHD, Part. 2: Norepinephrine has a critical modulatory
influence on prefrontal cortical function
.
J Am Acad Child
Adolesc Psychiatry 2000;39:1201-3.
11. Arnsten AF, Steere JC, Hunt RD. The contribution of al-
pha 2-noradrenergic mechanisms of prefrontal cortical
cognitive function. Potential significance for attention-
deficit hyperactivity disorder. Arch Gen Psychiatry
1996;53: 448-55.
12. Barkley RA. Behavioral inhibition, sustained attention,
and executive functions: constructing a unifying theory of
ADHD. Psychol Bull 1997; 121: 65-94.
13. Barkley RA, McMurray MB, Edelbroch CS, Robbins K.
Side effects of methylphenidate in children with ADHD:
systemic, placebo-controlled evaluation. Pediatrics 1990;
86: 184-192.
14. Barr CL. Genetics of childhood disoders: ADHD, the do-
pamine D4 receptor gene. J Am Acad Child Adolescent
Psychiatry 2001; 40: 118-121.
15. O
’
Regan F J. ADHD. Warszawa; Wydawnictwo K. E. Li-
ber, 2005.
16. Portman R. ADHD nadpobudliwość psychoruchowa.
Istota zagadnienia. Kielce; Wydawnictwo Jedność, 2006.
17. Kołakowski A, Wolańczyk T, Pisula A, Skotnicka M,
Bryńska A. Zespół nadpobudliwości psychoruchowej.
Przewodnik dla rodziców i wychowawców. Gdańsk; Wy-
dawnictwo GWP, 2006.
