20
Journal of Clinical Healthcare 1/2016
Do metod leczenia bulimii należy [5,10,14,25]:
Pobyt w oddziale dziennym- przez 5 dni w tygo-
dniu, przez 6- 8 tygodni. Posiłki pacjenci od-
działów spożywają pod nadzorem, zarówno w
trakcie jak i po posiłku nie mogą opuszczać sto-
łówki, aby nie zwymiotować.
Leczenie szpitalne- całodobowy pobyt w szpi-
talu przez kilka tygodni, niekiedy po pewnym
czasie z możliwością weekendowej przepustki
lub przejściem na oddział pobytu dziennego
przy dobrych efektach leczenia.
Leczenie farmakologiczne:
o
leki antydepresyjne,
o
leki farmakologiczne stosowane w zabu-
rzeniach funkcjonowania układu pokar-
mowego (leczenie refluksu, wzdęcia, bó-
lów brzucha),
o
leki stosowane w zaburzeniach snu.
Leczenie dietą- to podstawa skuteczności le-
czenia, zadaniem dietetyka jest objaśnienie
choremu zasad prawidłowego odżywiania,
przestrzeganie przed skutkami niewłaściwej
diety, oraz pomoc w zaakceptowaniu właści-
wego znaczenia nadwagi i prawidłowej masy
ciała.
Psychoterapia- sposób prowadzenia terapii za-
leży od założenia terapeuty. Przyjęcie pewnej
koncepcji określa strategię i formę pracy z cho-
rym: terapia indywidualna, grupowa czy ro-
dzinna. Dodatkowo na wybór terapii wpływają:
wiek pacjenta, głębokość jego zaburzenia, sto-
pień wyniszczenia organizmu i czas trwania ob-
jawów.
Rokowanie w bulimii jest pomyślne pod warun-
kiem, że stosunkowo wcześnie zostanie rozpoznana,
a chory zechce się leczyć. Jeżeli jednak choroba trwa
kilka lat to skuteczność jej wyleczenia szacuje się na
20- 25%, a sam proces wyleczenia jest pozorny, gdyż
pod wpływem silnych zmian emocjonalnych chory
wraca do starych nawyków, które tylko chwilowo po-
magają w uspokojeniu się. [25]
PIŚMINNICTWO
1. Mroczkowska D. Ziółkowska B. Bulimia od Ado Z. Warszawa;
Wydawnictwo Difin, 2011.
2. Winiarska H. Bulimia, Anoreksja
.
W: Twardosz W.
(red.).Wielka Encyklopedia Zdrowia. Poznań; Wydawnictwo
Horyzont, 2002.
3. Józefik B, Wolska M. Anoreksja i bulimia u młodzieży. War-
szawa; Hachette, 2009.
4. Redakcja.
A
History
of
Eating
Disorders.
5. Gabbard GO. Psychodynamic psychiatry in clinical practice.
Washington ; American Psychiatric Press Inc., 2015.
6. Brytek A. W szponach byczego głodu
.
Charaktery
2006;12:31-32.
7. Carson R, Butcher J, Mineka S. Psychologia zaburzeń.
Gdańsk; Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, 2005.
8. Gordon RA. Eating Disorders East and West: A culture bound
syndrome unbound. W: Nasser M, Katzman M A, Gordon R.
A. (red.). Eating Disorders and Cultures in Transition. New
York; Brunner-Routledge, 2001:1-22.
9. Currin L, Schmidt U, Treasure J, Jick H. Time trends in eating
disorder incidence. Br J Psychiatry 2005; 186:132-137.
10. McCabe RE, McFarlane TL, Olmsted MP. Jak pokonać buli-
mię? Gliwice; Helion, 2009.
11. Cierpiałkowska L. Psychopatologia
.
Warszawa; Scholar,
2009.
12. Brytek- Matera A. Obraz ciała- obraz siebie
.
Wizerunek ciała
w ujęciu psychospołecznym
.
Warszawa; Difin, 2008.
13. Brytek- Matera A, Rybicka- Klimczyk A. Wizerunek ciała w
anoreksji i bulimii psychicznej
.
Warszawa; Difin, 2009.
14. Heitzman J.
(red.): Psychiatria. Podręcznik dla studentów me-
dycznych
.
Warszawa; PZWL, 2007.
15. Starzomska M. Spróbuj tylko nas zawieść… – Środowisko ro-
dzinne osób z jadłowstrętem psychicznym i z narcystycznym
zaburzeniem osobowości. Kwart Naukowy Fides Et Ratio,
2015;1: 231-242.
16. Starzomska M. Odchudzanie się. Sygnał. Mag Wychow
2014;1:47-49.
17. Bailer UF, Guido K F, Shannan E H, Price JC, Meltzer CC,
et al. Brain Serotonin 5-HT1A Receptor Binding after recov-
ery from anorexia nervosa measured by positron emission
tomographyand
. Arch
Gen Psychiatry
2005; 62 (9):1032-
1041.
18. Calati R, Ronchi D, Bellini M, Serretti A.
The 5-HTTLPR poly-
morphism and eating disorders: A meta-analysis.
Int J Eat
Disord 2011;44 (3):191-199.
19. Castellini G, Ricca V, Lelli L, Bagnoli S, Faravelli E L C, et
al.
Association between serotonin transporter gene polymor-
phism and eating disorders outcome: A 6-year follow-up
study.
Neuropsychiatr Genet 2012; 159 (5):491-500.
20. Monteleone P, Filippo C B M, Gazzerro P, Canestrelli B,
Monteleone F, et al. Brain and Behavior,Association of
CNR1 and FAAH endocannabinoid gene polymorphisms with
anorexia nervosa and bulimia nervosa: evidence for synergis-
tic effects. Genes, 2009; 8: 728-732.
21. Suisman J L, Shannon M, O'Connor M, Sperry S, Thompson
J K , Keel PK, Burt SA. Neale M, Boker S, Klump
CSKL. Genetic and environmental influences on thin-ideal in-
ternalization . Int J Eat Disord 2012; 45 (8): 942–948.
22. Chludziński P. Bulimia. http.//www.cpp.info.pl
23. Józefik B. (red.) Anoreksja i bulimia psychiczna. Rozumienie
i leczenie zaburzeń odżywiania się. Kraków, Wydawnictwo
Uniwersytetu Jagiellońskiego, 1999.
24. Lechicki J. Problemy uczniów: alkoholizm, nikotynizm, ano-
reksja i bulimia
.
Mag Pielęg Położ 2007; 9:23-28.
25. Popielarska M
.
Suffczyńska- Kotowska M.
Zaburzenia w od-
żywianiu się. W: Popielarska
M. Popielarska
A. Psychiatria
wieku rozwojowego
.
(red.). Warszawa; PZWL,2000:165-172.
26. Wilczek- Rużyczka E. (red.) Podstawy pielęgniarstwa psy-
chiatrycznego. Lublin; Czelej, 2007.
